Dag 23:( Maandag 8/8 en dinsdag 9/8 Fort Lauderdale - Maasbree

De laatste uurtjes hier. Ook het ontbijt ging niet vlekkeloos. Jack en ik (de kinderen lagen nog in bed) stapten om 7 am nietsvermoedend de ontbijtzaal in, werd ons ten eerste verboden om iets mee naar de kamer te nemen, ten tweede werden we teruggestuurd. We moesten eerst een ticket hebben. Wij naar de lobby, bleek het ontbijt $5 pp te kosten. We hebben toen dus voor ons tweeën betaald en ons helemaal klem gegeten. Gelukkig had ik een plastic zak bij me. Deze hebben we volgestopt met muffins en plakken cake en meegesmokkeld naar de kamer. Om 8 am lagen Demi, Nomi en ik al aan the pool. Deze was hier trouwens wel mooi!

Om 10 uur zijn we de koffers gaan dichtproppen en een half uur vertrokken we naar Miami Airport. Voordat we ons op het vliegveld lieten insluiten, hebben we eerst nog een laatste McFlurry/McShake/Smoothy (en de kinderen een hamburger) verorberd. Toen de auto ingeleverd (dag half gescheurde trouwe koelbox...!!!) en ingecheckt. Nog 1 keer als een kleuter netjes in de rij, schoenen uit bij de handbagage controle en naar de commanderende beambten luisteren. Bij de gates was een Pizzahut. Hier hebben we 2 bekers drinken gekocht en die een uur lang gerefilld. Toen was het wachten geblazen tot we in mochten stappen. Helaas was er een dreigende staking van de luchtverkeersleiding in Duitsland en hierdoor hadden we 2 uur vertraging. Van gif hebben en we elk een minipizza gegeten. Om 6 pm (Miami tijd), 2,5 uur later, eindelijk opgestegen. De piloot sprak over een loterij, want we wisten niet waar we zouden landen. Mocht de staking doorgaan, dan zou het Maastricht worden. Zo niet, dan gewoon in Dusseldorf. Onderweg kregen we een warme maaltijd (wij kozen pasta met tomatensaus) en later een ontbijt (met droge Amerikaanse broodjes). We hebben de nodige uurtjes geslapen. Dat lukte redelijk, dankzij het aangeboden verwenpakket met kussentje, deken, oogkapjes, oordopjes en warme sokken.

Gelukkig landden we uiteindelijk in Dusseldorf. Auto ophalen en om 11 am (Maasbreese tijd) waren we thuis.

Even wennen in Nederland:

• Een wc bril die aan de voorkant dicht is
• Voetgangerslicht dat niet aangeeft hoeveel seconden je nog hebt om door te lopen, bovendien is het groen en niet wit.
• Verkeerslichten die voor de kruising hangen
• 1 glas drinken in het restaurant. Als je meer wil, moet je opnieuw betalen
• De autodeuren en achterklep met de hand open en dicht doen
• Brrrrr, het koude weer
• Geen Taco Bell (wie weet, ooit...)

Wat we niet missen:

• De overdreven waarschuwingen, regeltjes en voorzichtigheid
• De dure boodschappen
• Elke dag de koffers pakken
• Water drinken uit flessen
• Dat je nooit precies weet wat iets kost, omdat er nog tax bij komt

Dag 22: zondag 7 augustus West Palm Beach – Fort Lauderdale

Vannacht hebben we heel veilig geslapen. Gisteren toen we aankwamen, hing er al een groot spandoek ‘Welcome Watchtower Convention’. Er zaten dus allemaal Jehova’s getuigen in het motel. Vanmorgen zijn Jack en ik gaan ontbijten. Er waren allemaal vrouwen in bloemetjesjurken en kinderen in 3-delig kostuum. .. Voor onze kinderen hebben we wafels gebakken en mee naar de kamer genomen. Om 9.30 am waren we al klaar om te vertrekken. Vandaag wilden we naar Fort Lauderdale. We zijn weer over de A1A kustweg gereden en hebben ons de hele route vergaapt aan de enorme huizen. Wat zeg ik? Complete gebouwencomplexen waren het. Echt niet te geloven dat er zoveel rijke mensen in dit land wonen. Twee uur later waren we in Fort Lauderdale. Eerst een slaapplaats geregeld. We hebben ingecheckt in Ramada Inn. We wilden nog een nachtje op chique. Het kostte maar $58, dus dat viel mee. We konden nog niet de kamer in, dus eerst maar de stad in. Wat hebben we moeten zoeken naar de waterrijke buurt, wat Fort Lauderdale de naam ‘Venetie van Amerika’ geeft. Bleek dat we er al een tijdje doorheen aan het rijden waren. Het was alleen niet als zodanig herkenbaar. Die naam slaat nou werkelijk nergens op. Ik ben nooit in Venetië geweest, maar dat kan er nooit zo uitzien. Hele brede waterwegen met gewone straten erlangs. Bruggen? Laat me niet lachen. In onze Lonely Planet stond dat we de stad het beste vanaf het water konden bekijken, dus zijn we met de watertaxi gegaan. Het was even zoeken, maar uiteindelijk hebben we toch een opstapplaats kunnen vinden. De auto geparkeerd voor 3 uur, dat moest toch genoeg zijn? Er kwam al vrij snel een watertaxi.

We stapten in en vroegen hoe lang een totale route duurt. Blijkt het 3 uur te duren. En dat zonder te plassen? Oeps. We mochten onderweg wel uitstappen, maar dan waren we te laat terug bij de auto. Gelukkig was er nog een alternatief. Bij een van de punten zijn we uitgestapt en konden we een andere watertaxi terug nemen die 10 minuten later kwam. Er zou toch niet zoveel meer te zien zijn. Scheelde ons 3 kwartier en we konden even plassen (in een superchique hotel). Op het andere bootje was het ook nog eens leuker, want we kregen uitleg over de huizen die we langs de route zagen. Wie de eigenaren waren en wat ze kostten etc. Ook hier weer van die miljoenenvilla’s.
We waren net op tijd terug bij de auto en zijn langs de mooie boulevard van Fort Lauderdale gereden. We hadden geen behoefte om uit te stappen, want er scheen al de hele dag geen zon. Via McDonald’s (McFlurry, McShake, sundae) naar onze Inn gereden. Dit hadden we ons toch wel wat chiquer voorgesteld. Wat een tegenvaller. Nog niet eens een koelkast op de kamer en van die vieze pluisdekens op het bed. Er was een storing aan het sleutelkaartsysteem, dus als we onze kamer in moesten, moest er telkens iemand van het personeel de deur voor ons open gaan doen. Dan maar gaan zwemmen en fitnessen in de nieuwe fitnessruimte. Ook al een lachertje. Tot overmaat van ramp begon het ook nog te regenen. De parasols waren zo versleten, dat je hier niet droog onder kon zitten. De zwembadhanddoeken waren op, dus weer (met iemand van het personeel) naar onze kamer en de douchehanddoeken gepakt. Ondanks alle ‘ellende’ hebben we toch nog gezellig gezwommen. Op de kamer hebben we ons gedoucht. Alleen Jack kon inloggen op internet, Demi en de laptop niet. Bij navraag bleek dat we voor elk apparaat een aparte inlog nodig hadden. Toen ben ik met Nomi en Tico naar beneden gegaan, waar 2 computers stonden zodat zij konden internetten en ik met mijn laptop erbij kon gaan zitten. Leuk toch? Niet dus. Nu had ik eindelijk internet op de laptop, werkte internet niet op deze 2 computers.

Voor het laatste avondmaal konden we het niet eens worden over het menu. Dus zijn Jack en Tico naar de Pizzahut gegaan en de dames en ik verderop in de straat naar Taco Bell. Toen zijn we de heren weer gaan ophalen en terug naar het hotel gereden. Ik las trouwens net op internet dat er petities zijn te tekenen om Taco Bell naar Nederland te krijgen, bijv. www.petitionspot.com/petitions/eurotacobellnow. Ik ga snel tekenen!

Dag 21: Zaterdag 6 augustus Cocoa Beach – West Palm Beach

Met nog 2 dagen te gaan werd het tijd om eens langzaam richting Miami af te zakken. Vanmorgen dus maar weer ons boeltje gepakt, uitgecheckt en ontbijt gaan kopen bij de Publix. De kinderen muffins en chocolademousse en wij boterhammen en yoghurt. Met een goed gevulde koelbox gingen we zuidwaarts over de A1A. Deze route ging helemaal langs de kust. Eerst kwamen we langs een water en wat zagen we? Ja hoor, alweer een stel dolfijnen. We worden er toch altijd weer vrolijk van als we ze zien. Verder kwamen we langs veel golfbanen en grote luxe flatgebouwen en huizen. Er stonden zelfs verkeersborden die waarschuwden voor overstekende golfkarretjes.

Helemaal over deze weg naar West Palm Beach duurde op een gegeven moment toch net iets te lang, dus hebben we de laatste 20 mijl over de I95 gereden. Om 2.20 pm kwamen we in West Palm Beach aan.
Hier wilden we naar La Quinta Inn. We hadden weer behoefte aan een motel met een koelkast en ontbijt (hadden we in Motel 6 niet). Maar La Quinta Inn zag er niet aantrekkelijk uit, zonder balkons en met een heel klein zwembadje, dat we hier niet wilden zitten. Dus een stukje verder gereden naar Best Western Inn. Dat was wel 20 dollar duurder, maar daar ging weer 10 dollar vanaf, omdat we lid zijn van de ANWB!? Het was een prachtig motel, met een mooi zwembad en een groot liggedeelte eromheen.

Eerst hebben we natuurlijk een frisse duik genomen in het warme zwembad. Na een uur of 2 hebben we ons gedoucht en hebben we sightseeing gedaan. Eerst in Palm Beach. Hier wonen veel miljnairs, ook Rod Stewart heeft hier een huis. Het op één na duurste huis van de wereld staat hier ook. Dat is van Donald Trump. We hadden zijn adres, maar hij was helaas niet thuis. Dus dan maar geen koffie drinken bij Donald. Foto’s maken van het huis ging ook al niet, want het lag achter een hekwerk en een dikke laag struiken. Langs de kustweg lagen nog wel meer aardige optrekjes. Er was ook een winkelstraat die veel weg had van Rodeo Drive in Beverly Hills (of de PC Hooftstraat…), met allemaal van die superdure merkwinkels waar het personeel de hele dag zit te wachten op een klant. Palm Beach hadden we snel gezien, het is niet zo groot en toen zijn we naar West Palm Beach gereden. The place to be hier is CityPlace met winkeltjes en restaurantjes en een plein met live muziek. Helaas geen fastfood restaurants hier voor ons. Het enige restaurant wat binnen ons budget paste was Cheeburger Cheeburger. Hier hebben we heerlijke hamburgers met friet gegeten. Je kon er zoveel toppings op kiezen als je wou. Hmmmmmmmmmmmm.  Het drinken kregen we in een soort van jampot.
Daarna hebben nog even van de live muziek genoten en rare mensen (kinderen van een jaar of 3-4 met een kostuumpje aan, een dansende oma) gespot en toen zijn we weer naar het motel gegaan. Hier hebben we bij het zwembad zitten spellen. Het weer hier zullen we thuis ontzettend gaan missen. Het is hier zo lekker warm. Als je uit een winkel of restaurant komt is het net of ze buiten de verwarming aan hebben gezet. We lezen dat het in Nederland 20 graden is, dat is een temperatuur die we hier ’s nachts nog niet eens hebben. Buiten niet, maar ook binnen hebben we de airco warmer staan. Om 10.30 pm zijn we gaan slapen.

Dag 20: Vrijdag 5/8 Cocoa Beach

Vanmorgen maar weer eens rustig aan gedaan. De kinderen willen niet elke morgen worden opgejaagd. Jack en ik hebben ondertussen alvast op het balkon boterhammen gegeten met gratis koffie (getver, echt een rare smaak). Ontbijt op bed voor de kinderen: koude pizza en breadsticks van gisteren met het gebruikelijk toetje. Om 10 uur zijn we naar het strand gereden. We wilden in de buurt van de pier zijn, zodat we de raketlancering konden zien. Bij een ‘gym’ op een klein afstandje lopen van het strand, konden we gratis parkeren. We hebben ons gesetteld onder de pier, zo hadden we ook nog eens gratis schaduw. De zee was heerlijk, niet te warm en niet te koud. Het strand was rul, maar niet zo schoon. Er lagen vooral veel peuken op. Cocoa beach staat bekend om zijn surfers en er werd wat afgesurft hier. De ene na de andere beachboy en –girl liep hier met zijn of haar surfplankje de zee in. Om 11.15 am stonden er al diverse mensen richting Kennedy Space Center te kijken op het strand en op de pier. En er kwamen er steeds meer bij. Op een gegeven moment waren alle strandbedjes leeg. Haha. De raketlancering stond gepland om 11.34 am. Ik heb nog nooit zoveel mensen bijna een uur naar niks zien staan kijken. Er was een ‘window’ tot 12.30 uur. Als hij dan nog niet de lucht in was, zou het worden uitgesteld tot een andere dag. Maar net voordat de tijd verstreken was, ging hij plotseling af. Echt super om mee te maken dit. Een raket met zo’n vuurbal erachter en daarachter een hele baan rook. Wat zag dit mooi uit!

En wat hadden wij geluk dat we hier waren om dit te mogen zien, gewoon vanaf het strand. Inmiddels hadden we dorst gekregen en zijn we eerst de pier opgelopen. Een hele leuke, oude pier met een paar winkeltjes en leuke barretjes. We vonden het drinken hier te duur en zijn de pier weer afgegaan en hebben in een winkeltje flesjes fris gekocht. Deze hebben we op het strand opgedronken, onder het genot van een zak chips. Hier hebben we nog de nodige uurtjes vertoefd. Om een uur of 3 pm hadden we wel genoeg zand en zeewater gehapt en zijn we vertrokken. Eenmaal op de weg richting noorden, was  ineens de weg afgezet en stonden er politieauto’s en televisiebusjes en camera’s. Er was een pand helemaal afgeplakt, dus hier was iets spannends gebeurd. ’s Avonds zagen we op internet dat er hier een man was doodgeschoten door de politie. Hij was in verwarde toestand met een pistool een bedrijfspandje binnengestormd en had gedreigd met zijn wapen. De mensen hadden 911 gebeld en de politiemannen hebben de 71 jarige gepensioneerde tandarts doodgeschoten. En dit allemaal bij ons in de straat. Ieuw.

We hadden wel weer eens behoefte aan wat natuurschoon, dus zijn we naar Merrit Island National Wildlife Refuge gereden. De route ging weer over de brug waar we gisteren zoveel dolfijnen zagen. Hier zagen we er maar 2. Wel zagen we ergens anders 2 schildpadden.  Onderweg een korte stop voor een McShake/ McFlurry/McFrappé. Om 4.31 pm waren we bij het Visitor Center. Echter dit was maar tot 4.30 pm open. Er stond nog een medewerker buiten en die zei tegen ons ‘it’s closed’, stapte snel zijn auto in en reed weg. Over klantvriendelijkheid gesproken. Dus hebben we zelf maar onze weg moeten zoeken. Eerst naar het Manatee Viewing Platform. Hier kon je manatees spotten, oftewel in gewoon Nederlands: lamantijnen ( zeekoeien). We zagen er meteen een, maar die dook snel weer onder en weg was hij. Toen de Black Rock Wildlife Drive gereden.

Een route van 6 mijl door een prachtig waterrijk natuurgebied, waar we vooral veel (water)vogels en rare insecten hebben gespot. Helaas geen schildpadden, otters of slangen. Om 6.30 pm reden we het park uit en zijn we in Titusville bij KFC gaan eten. We vonden het allemaal niet zo lekker. Tico kreeg een stuiterbal uit de automaat van een aardige zwarte man. Op de weg terug, in de buurt van het Kennedy Space Center, zagen we twee alligators in het water. Die hadden we al lang niet meer gezien, dus toch maar weer de camera’s gepakt. Terug bij het motel (we kwamen weer langs de plaats delict die nog steeds was afgezet) zijn Jack en de kinderen gaan zwemmen. Ik ben alvast gaan douchen. Toen iedereen klaar was, was het inmiddels 9.45 pm en zijn we naar Ron Jon Surfshop gelopen. Hier waren we in Panama City Beach ook al een keer geweest en we vonden het een hele leuke winkel.  Deze winkel is 24 uur per dag open en er treden vaak live bands op.

De mannen hebben elk een shirt gekocht.  De dames konden niks naar hun zin vinden. Om 11.30 pm waren we weer in onze Motel 6, nadat we eerst nog iets gedronken hebben bij McDonald’s (de kinderen een hamburgertje erbij, omdat ze bij KFC zo weinig gegeten hadden). Dus snel naar bed en morgen weer verder met onze reis.

Dag 19: Donderdag 4/8 Davenport – KSC - Cocoa Beach

Vanmorgen moesten we helaas afscheid nemen van onze villa. Ontbeten, boeltje ingepakt en onze Dodge Grand Caravan ingestapt richting Kennedy Space Center (KSC) . Toen we er bijna waren, reden we over een weg met aan weerzijden water. We zagen een dolfijn… daarna nog een… toen nog een… en weer een… en zo ging dat maar door. Ik denk dat we er wel 15 gezien hebben. Het was gelukkig niet druk bij het KSC. Eerst maar in de shuttle launch experience. Wat een eng gevoel was dat opstijgen, niet echt fijn. Je keel werd bijna dichtgeknepen. Het is hier duidelijk geen pretpark, maar hier wordt gewoon de werkelijkheid nagebootst. Het was behoorlijk dorstig weer, dus zijn we wat gaan drinken. Van de prijzen werd je echt niet vrolijk. 3 dollar voor een beker fris. Je kon ook een grote beker kopen voor 6 dollar en deze de hele dag gratis refillen. Slim als we zijn hebben we 2 grote bekers gekocht en hier samen uit gedronken. Waren we mooi 3 dollar goedkoper uit en konden we de hele dag drinken zoveel we wilden. Daarna zijn we de bus ingestapt. Deze reed ons het park uit naar een uitzichttoren, waar je de lanceerinrichtingen kon zien van de space shuttles en raketten. Leuk om een keer gezien te hebben, vooral omdat er een Atlas raket klaar stond om een NASA-sonde te lanceren. Dit ding, Juno geheten, gaat morgen de lucht in om een reis van 5 jaar te maken naar Jupiter. Langs de route zagen we verschillende tribunes staan, waar mensen dit kunnen gaan bekijken.



Nomi en Juno



Toen we dit alles gezien hadden, stapten we weer de bus in en werden we naar het Apollo/Saturn V center gereden. Hier kregen we eerst een film over de historie van raketlanceringen tot in de jaren zestig. Daarna gingen we de volgende ruimte in en daar kregen we een film te zien over de Apollo 8. Na afloop kwamen we in een ruimte waar we de raket en aanverwante zaken konden bekijken. Een derde film die hier vertoond werd, ging over de Apollo 11, die als eerste op de maan landde met o.a. Neil Armstrong.

Na dit alles aanschouwd te hebben, zijn we weer met de bus terug gegaan naar het park. Wat gingen we doen? Alweer een film kijken, dit keer in 3d. Het was een documentaire over een bemande ruimtevlucht, met als doel een reparatie uit te voeren aan ruimtetelescoop The Hubble. Het was indrukwekkend en mooi om te zien. De kinderen vonden het maar saai.
Er was nog een attractie! Een Star Trek simulator! Jack wilde er niet in en had ik dat ook maar niet gedaan. Ik ben er met de kinderen in gegaan, maar het was een heel kleine ruimte en stikbenauwd met een pislucht erbij, dus ik kreeg een paniekaanval. Vooral het idee dat ik er niet meer uit kon, maakte me bijna gek. Ik heb 5 minuten zitten zweten als een otter, toen mochten we er gelukkig uit. De kinderen vonden het wel leuk.

raketteneiland

Ten slotte hebben we nog wat foto’s gemaakt op het raketteneiland en toen was het inmiddels 5 pm en tijd om een hotel te gaan zoeken in Cocoa Beach. We hebben hier voor 2 nachten ingecheckt in Motel 6. Mooi gelegen, vlak bij het strand en met een groot zwembad erbij. Helaas hadden we hier geen koelkast.

Eerst zijn we gaan zwemmen. Daarna gegeten bij de Pizza Hut. Jack en ik een heerlijke pasta en de kinderen een pizza. Met onze doggy bag zijn we nog even het strand opgelopen. Het was inmiddels donker. Om 9 pm waren we weer in onze kamer. Wel even aanpassen met maar 1 badkamer. Het voordeel is dat je niet hoeft te zoeken waar de shampoo staat.

Dag 18: Woensdag 3 augustus Kelly Park

Vanmorgen redelijk op tijd opgestaan en ontbeten als gisteren. Toen met onze zwemspullen noordwaarts gereden richting Apopka. Het was ongeveer een uur rijden naar Kelly Park, waar we om 10.30 am aankwamen. Dit is een recreatiegebied waar een riviertje doorheen stroomt, dat gevoed wordt door bronnen uit de buurt. Mensen komen hier naartoe voor ‘tubing’. Met een band kun je je door de stroming een mijl mee laten voeren. Net voor het park kon je banden huren. Voor de familie Janssen uiteraard 5 stuks. Aangezien deze niet in de auto pasten, werden ze door de eigenaar van de verhuur met een touw achter in onze kattenbak gebonden. 

Je zag ook mensen die een band vasthielden buiten het raam, echt grappig. In het park hebben we de auto weggezet en zijn we naar het water gelopen. Hier hebben we onze spullen uitgestald en zijn de kinderen en ik stroomopwaarts gewandeld met onze tubes. Hier zijn we te water gegaan, wat mij natuurlijk uiterst soepel af ging. Het water was koud, maar toch goed te hebben. Bovendien was het water heel helder en prachtig turquoisekleurig. Vervolgens dobberden we een half uur lang in een slakkentempo stroomafwaarts door de mooie natuur. Er werd gewaarschuwd voor alligators, maar gelukkig zijn we die niet tegengekomen. Meer dan enkele libellen en joekels van sprinkhanen was er aan dierenleven niet te bespeuren (op de eekhoorntjes in het picknickgebied na).

Langs de route zaten overal lifeguards die de boel in de gaten hielden. Je moet in dit land echt je best doen om te verdrinken, zo veilig als het hier overal is. De lifeguards hadden het drukker met pleisters plakken bij mensen die waren uitgegleden op de rotsen, dan met drenkelingen. Het water kwam nergens hoger dan de knieën. Je kon op diverse plaatsen uit het water, maar wij zijn tot het eindpunt gedreven. Hier moesten we eruit (ook dat ging natuurlijk soepel) en liepen we over een houten vlonder weer terug naar de koelbox. Na een klein hapje (appelflappen en muffins en toetjes) en wat water ging Jack met Tico in de band en de dames los mee (je hoefde niet per sé in een band) en heb ik op de spullen gepast. Daarna zijn we nog een paar keer gegaan. Om 2.30 pm vonden we het welletjes en zijn we teruggereden naar Davenport. Bij ‘onze’ McDonald’s stopte onze auto en hebben we maar een ijsje cq. milkshake gekocht. Daarna zijn we met Nomi een of andere inloopkliniek binnengelopen om even naar haar oren te laten kijken. Ze klaagt niet, maar dat wil bij haar niks zeggen. Eerst werd ze helemaal lichamelijk onderzocht, bloeddruk, zuurstofgehalte, gewicht, longen, hart, temperaruur. Uiteindelijk werd een ook naar haar oren gekeken. Haar linkeroor was inderdaad ontstoken. Ze heeft antibiotica tabletten en  antibiotica oordruppels gekregen en mag 7 dagen niet met haar hoofd onder water. Gelukkig hebben we geen waterdingen meer op het programma staan. Terug bij ons huisje zijn we meteen gaan zwemmen. Nomi ook, dat kan net zo goed met het hoofd boven water. Om 6.30 pm waren we weer allemaal fris gedoucht en begonnen onze magen te knorren. We zijn naar Kissimmee gereden en hebben daar bij Taco Bell gegeten. Om een of andere reden gaat het bij Taco Bell altijd mis met onze bestelling. Voor Tico hadden we taco’s met alleen vlees besteld. Dit werd 2x herhaald door het meisje achter de balie. En wat krijgen we? Taco’s met sla en kaas erop. Dus maar weer terug ermee. We mochten deze 4 taco’s houden en kregen er nog 4 bij met alleen vlees.

Helemaal klem gegeten wilden we Kissimmee gaan verkennen, maar waar was Kissimmee eigenlijk? Waarschijnlijk bestaat het alleen maar uit straten met een aaneenschakeling van motels, souvenirshops en fastfoodrestaurants. Toen nog even tanken en terug naar ons huisje, waar Jack heeft gelezen, de kinderen gespeld en ik het ‘verslag van de dag’ heb gemaakt. Inmiddels is het kwart voor tien en daarna ga ik ook nog lekker buiten zitten. Morgen moeten we helaas weer weg uit de villa. Echt jammer, we hadden hier wel tot het einde van de vakantie willen blijven. Hier weggaan voelt een beetje of de vakantie al voorbij is. Gelukkig hebben we nog 4 hele dagen...

Dag 17: 2/8 Davenport

Vanmorgen tussen 9 en 10 am was iedereen op.  Vóór het ontbijt hebben Nomi en ik even lekker gezwommen en gebald in het water. Ontbijt op ons terras: de kinderen hadden muffins en chocolademousse. Jack en ik hadden boterhammen. Daarna was het relaxen geblazen. Toch wel veel gedaan: van het ligbed in het zwembad in de jacuzzi en weer op het ligbed. Zo zijn we de hele dag bezig geweest. De kinderen (vooral Tico) hebben zich voornamelijk binnen opgehouden met tv, ipod en laptop.

Nomi met de ijsblokjesmachine in de kitchen

Voor de lunch hebben we een half uur in de keuken gestaan. Twintig minuten om de blikken soep open te maken en 10 minuten om ze op te warmen. We hebben tomaten crèmesoep gegeten met geroosterd brood. Dit viel bij iedereen goed in de smaak. Na de middag gewoon verder geluierd en om half 5 een uitstapje gemaakt naar McDonald’s. Hier hebben we milkshake (Jack, Demi en Nomi), McFlurry (Tico) en smoothie (ik) gehad. Toen we terug bij onze villa kwamen, zat er een heel schattig klein groen kikkertje op de pilaar voor de voordeur.

Nadat ze hier even mee gespeeld hebben, zijn Tico en Nomi nog een tijdje gaan zwemmen. Jack en ik hebben uitgerust van deze vermoeiende dag. Om 8 pm was het etenstijd. Vandaag eens niet uit eten, maar zelf kokkerellen. Aangezien er hier geen aardappels van van Osch te krijgen zijn, kunnen we geen aardappels eten. Daarom hebben we maar gebarbecued. Heerlijke hamburgers en steaks, met sla, coleslaw, slangkomkommer, pitabroodjes, perziken (alweer een blik moeten openen) en stokbrood. ’s Avonds hebben we nog met zijn allen gerummicubt. Zelfs Jack heeft een beetje meegedaan. Om 10.30 pm zijn we naar bed gegaan. Het gaat gelukkig alweer beter met Nomi’s oor. Ze heeft vandaag maar 1 paracetamol nodig gehad. Waar een dag rust al niet goed voor is!

Dag 16: Maandag 1/8 Discovery Cove Orlando

Vandaag hebben we een geweldige dag gehad. Het begon vanmorgen met op tijd opstaan. Om 8 uur waren we al in Discovery Cove. We konden een half uur voor opening inchecken en we waren niet de enigen. We kregen allemaal een pasje om met een pasfoto en de gegevens van ons bezoek. Eerst hebben we ontbeten. Dit was zeer uitgebreid met roerei, spek, gebakken aardappels, pannenkoeken, muffins, yoghurt, en nog veel meer. Het eten en de tussendoortjes was inbegrepen, all inclusive dus. Vervolgens werden we verder gewezen en kregen we ons starterspakket: snorkel, duikbril en speciale zonnebrandcrème waar de dolfijnen tegen kunnen. Daarbij konden we kiezen tussen een wetsuit of alleen een hesje. Wij kozen voor het hesje. Dit moesten we verplicht dragen als we in het water gingen. Bij de douches konden we handdoeken pakken en toen waren we er helemaal klaar voor. Eerst naar de baai waar je tussen de vissen en roggen kon snorkelen en zwemmen. Om 10.15 moesten we ons melden voor het dolfijnenzwemmen. We kregen eerst uitleg en een filmpje dat nergens op sloeg. Toen mochten we het water in met onze dolfijn Thelma. We mochten haar kussen, kunstjes laten doen, aaien en aan haar vin gaan hangen en zo een stuk met haar meeliften. Dit was een hele belevenis, wat we waarschijnlijk nooit meer in ons leven mee zullen maken.

Na een half uur zwaaide Thelma ons uit en zijn we het warme water in gegaan. Toen werd het tijd voor de lunch. Tussendoor hadden we alleen maar een zakje chips, koekjes, zakje chips, ijs, frisdrank, zakje chips, koffie, nootjes en een zakje chips gehad, dus we hadden behoorlijke honger. De lunch was ook heel uitgebreid. Demi at: cheeseburger, friet, salade. Nomi, Jack en ik aten: pasta met gehaktballen in tomatensaus, friet, salade, Tico at: friet. Verder heb ik nog een toetje genomen van verse fruitsalade en kwarktaart. Toen weer verder met de pret. Er was een vogelgedeelte waar je bakjes voer kon pakken en exotische vogels kon voeren. En er was een Lazy River, waar je in een supersloom tempo met een drijfding (ze noemden dat hier een noodle) een rondje van 20 minuten maakte. Tijd om lekker te relaxen op onze ligbedden hebben we niet gehad. Aan het eind van de dag hebben we onze foto’s opgehaald (tegen peperdure prijzen, maar dat wisten we van tevoren) en hebben we nog de roggen geaaid. Toen was het half zes en werd het park gesloten, dus moesten we helaas gaan. 
Het avondeten hebben we maar overgeslagen. Om een of andere reden hadden we helemaal geen honger… en dat terwijl we na de lunch alleen nog maar wat chips, nootjes en een ijsje hebben gehad.  Terug bij onze villa hebben Tico en Nomi gezwommen. Ik ben lekker in bad gegaan. Arme Nomi had nog steeds oorpijn en is dus de hele dag niet met haar hoofd in het water geweest, behalve bij het snorkelen. Ze is de dag doorgekomen op een stevige dosis paracetamol. Jack is een wandeling gaan maken, maar de lucht zag bij vertrek al verdacht donker. Een minuut of 10 later stond er een drijfnatte Jack aan de deur. Het was ineens beginnen te stortregenen en het begon ook een beetje te onweren.
Tegen 9 pm hebben Jack en ik de kinderen in de villa achtergelaten (binnen, met de deuren op slot, wel hebben wij als verantwoordelijke ouders eerst gewacht tot het onweer over was getrokken) en zijn we boodschappen gaan doen. Tegen 10 pm waren we terug en heb ik de weblog bijgewerkt
Morgen hebben we een rustdag. Even een dagje nergens naartoe. Het zijn in deze villa is al een vakantie op zich, daar willen we ook volop van genieten.

Dag 15: Zondag 31/7 Daytona Beach – Davenport

Vanmorgen was Nomi al voor zessen wakker, omdat ze oorpijn had. Nadat ik haar paracetamol had gegeven, keek ik uit het raam en zag ik plots een vent op het balkon liggen. Hoe kon er nou een zwerver op 4 hoog komen? Bleek het geen zwerver te zijn, maar was het Jack die het binnen te koud had en dus buiten is gaan slapen. Toen we weer wakker werden, hebben we een beetje liggen lanterfanten op onze kamer. We hoefden pas om 11 am uit te checken en er was geen ontbijt, dus we hadden alle tijd. Nog even genieten van het mooie uitzicht, op het balkon was het bloedheet. Ik heb nog nooit zo gezweet zonder me in te spannen, pfffffff, en toen uitgecheckt. Eerst boodschappen gedaan en een ontbijtje gekocht bij de Publix supermarkt: cakejes met chocoladestukjes, appelflappen en toetjes. Het was inmiddels 11 uur, dus was het tevens onze lunch. Dit smakelijk verorberd hebbende, zijn we weggereden richting Orlando/Davenport. De Disneyparken lieten we links liggen (eigenlijk lagen ze rechts,  maar dan klopt de uitdrukking niet). Nomi had nog steeds oorpijn, dus hebben we bij een apotheek oordruppels gekocht. Om 1 pm kwamen we aan in onze villa in Davenport. We mochten er eigenlijk pas om 3 pm in, omdat hij eerst schoongemaakt moest worden, maar we zijn gewoon naar binnen gestapt en hij bleek al helemaal spic&span te zijn. Waauw, onze eigen villa…

wat was hij mooi.

Binnen waren 3 slaapkamers, 3 badkamers (scheelt tijd, kunnen er 3 tegelijk douchen), een grote keuken en woonkamer. In de keuken natuurlijk een echte Amerikaanse koelkast met een ijsblokjesmaker en verder alle apparatuur die je maar kunt bedenken. Handdoeken mooi in zwaanvorm op het bed en er waren zelfs strandlakens aanwezig. In de kamer lagen heel veel spellen. Allemaal Nederlands spellen, want de eigenaren van dit huis zijn Nederlanders. Buiten natuurlijk een zwembad en een jacuzzi, helemaal voor ons alleen. Vanuit het terras keek je uit over een wei (met koeien en paarden) en daarachter een bos.  Als dit geen genieten is… Het eerste wat ik heb gedaan is een paar machines was gedraaid. Dat werd hoog tijd! Verder hebben we natuurlijk de hele middag gezwommen. Onze dappere Nomi heeft iets minder kunnen genieten, vanwege haar oorpijn, maar ze klaagt nooit. Om 6.30 pm waren we fris gedoucht en zijn we even verderop gaan eten bij McDonald’s. De villa ligt in een resort – Sandy Ridge – met allemaal dezelfde soort huisjes. Om alle zwembaden zit een soort kooi. Geweldig, want zo komen er geen insecten bij je.

Na het eten weer snel terug naar onze villa gereden en daar hebben we gecomputerd, gespeld en genoten van het heerlijke weer. Ik kijk net even op de thermometer hier aan de muur en het is 27 °C om 8 uur ’s avonds. Tico heeft natuurlijk nog gezwommen.

Dag 14: Zaterdag 30/7 St. Augustine - Daytona Beach

Vanmorgen zijn Jack en ik beneden gaan ontbijten. Goed ontbijt met worstjes, van die grappige ronde gebakken eieren, soort pitabroodjes en het gebruikelijke. Voor de kinderen hebben we wafels meegenomen naar de kamer. We mochten hier niet zelf bakken, dat deed de chef-ontbijt Farid (afkomstig uit Israel). Om 10 am zijn we vertrokken. Een kort ritje van 60 mijl stond vandaag op het programma, dus we hadden tijd zat. We zijn niet de snelweg opgegaan, maar eerst via de ‘1’ gereden en hiervan afgegaan om de scenic highway te volgen.  Deze weg ging door mooie natuurgebieden, maar het stikt er hier van. Florida is heel erg groen en waterrijk. Mooi vond ik hier de hoge dennen met daaronder palmachtige begroeiing. We kwamen ook door een keurig dorpje met joekels van  villa’s aan het water. Vervolgens gingen we een brug over en kwamen we op de kustweg. We hadden een kortingsbon van Coral Beach, een motel met een zwembad aan zee. Een kamer met zeezicht kostte ons (in het weekend) $79. We waren veel te vroeg om in te checken (11.20 u) , maar konden wel alvast gebruik maken van het zwembad. Tico heeft dit dan ook gedaan en wij hebben hem daar achtergelaten (!) en zijn naar het strand gegaan. Het heette hier Ormond Beach, wat een verlengde is van Daytona Beach. Grappig dat hier gewoon auto’s en fietsen over het strand rijden. Het zeewater was best fris, veel kouder dan in Miami Beach. De vissen sprongen bijna je bikini in. We zijn maar even aan het strand gebleven en toen ook maar aan het zwembad gaan liggen. Een hete dag vandaag, 94 °F (35 °C), windstil en zonder wolken. De kinderen hebben een ijsje uit de automaat (!) gehad. Toen kregen we ruzie met dat ding, het slikte onze dollarbiljetten niet meer. Jack en ik hebben toen maar onze druiven opgegeten, ook lekker. Om 2 pm konden we de sleutelkaart halen en konden we onze kamer in. We zaten op de 4e verdieping met uitzicht op het zwembad en zee. Echt prachtig.

Nomi geniet van het uitzicht

Tico had hier 2 Amerikaanse vriendjes en 1 vriendinnetje. Ze hebben o.a. ijsblokjes gevechten gehouden. De kinderen waren erg nieuwsgierig omdat we uit ‘Europe’ kwamen. Ze vroegen of daar ook de zon scheen en of daar ook scholen waren. Verder dachten ze dat het 1 land was en dat er oorlog was!?!? Maar ook volwassenen denken dat Europa één land is. Om een uur of 5 zijn we ons gaan douchen en naar het centrum van Daytona gereden. Eerst maar iets gaan eten. Vandaag was het taco-dag, dus een Mexicaans fastfoodrestaurantje opgezocht (geen Taco Bell, maar iets Mexicaanser) in het rustige deel van Daytona Beach aan de overkant van de brug. De kinderen hebben taco’s gehad (Tico vond ze niet lekker, omdat het vlees er anders uit zag). Wij hebben burrito en chili rilenos gegeten. Dat kende ik nog van Monique.

Dat ze in dit land de putjes zo gevaarlijk mogen maken!?!? Er kan zo een kind in vallen

Toen hebben we ons in het massatoerisme gestort bij de pier en op de boardwalk. Er waren veel winkeltjes en zo, een kermis en straatartiesten. Een man zat op een bankje naar de zee te kijken en hij riep me dat hij een walvis uit het water zag springen. Wij keken net te laat en hebben hem helaas gemist. Na een tijdje zijn we een ijsje gaan eten en om 9 pm was er vuurwerk op de pier. Dat is hier de hele zomer elke zaterdag. Hebben wij even geluk! Daarna weer naar het motel gereden en chips gegeten op onze kamer. Om 10 pm zijn Demi, Jack en ik het strand opgegaan voor een nachtelijke wandeling. Vreemd dat hier waarschuwingen staan dat we geen balkonlicht aan mogen en de gordijnen dicht moeten houden om de eierleggende schildpadden niet te storen, terwijl een paar mijl verderop één groot lichtcircus is. Om 11 uur zijn we gaan slapen en was er dus weer een geweldige vakantiedag ten einde.

Dag 13: Vrijdag 29/7 Panama City – St. Augustine

Vanmorgen zijn we tussen 8 en 9 opgestaan. Ontbijt hetzelfde als gisteren. Om 9.30 am zijn we vertrokken richting noorden en vervolgens over de 10 (dezelfde weg als Steffan gisteren, maar dan iets oostelijker) naar het oosten. Tico’s broekjes lagen voor op het dashboard om te drogen (omdat hij gisteravond nog in zee was geweest). Wat ons opviel was dat er zoveel opslagruimtes langs de weg te zien zijn. Het lijken wel rijen vol garageboxen. Wat slaan die Amerikanen toch in godsnaam allemaal op? Verder kwamen we langs diverse punten waar reclame werd gemaakt voor gebrande pinda’s. Onderweg kwamen we er achter dat we de afgelopen 2 dagen in een andere tijdzone hebben gezeten. Het was in Panama City namelijk 1 uur vroeger. Niks van gemerkt toen we daar waren, hahaha. 

De planning was om 1 nacht in Talahassee te blijven (dit is de hoofdstad van Florida, nee dat is niet Miami), maar daar was eigenlijk weinig voor ons te beleven. Dus op de Interstate gebleven en -na een korte tussenstop voor een McFlurry rolo- doorgekacheld naar Jacksonville. Dat stond gepland voor morgennacht. Maar ook daar leek het ons eigenlijk niet zo leuk. We hadden over een ander stadje  in onze Lonely Planet gelezen, namelijk St. Augustine. Dan nog maar 3 kwartier doorgereden. Om 2.30 pm checkten we in bij het Quality Inn. Hier hebben we ons meteen in het zwembad gestort. Lekker warm water en lekker warm weer. Het was weer eens niet vol te houden in de zon. St. Augustine, ‘nation’s oldest city’, heeft nog diverse kenmerken uit de tijd dat de Spanjaarden hier aanmeerden in 1513, maar ook van een paar honderd jaar later. Nadat we ons gedoucht hadden, zijn we dit allemaal maar eens gaan bekijken. We wilden eerst lopen, maar er was geen stoep en we wisten niet hoe ver het was naar het oude centrum, dus toch maar met de auto gegaan. Bleek het slechts 1 blok verderop te liggen, dus Jack is de auto weer gaan terugbrengen. Scheelt toch maar weer een dollar of 7 aan parkeerkosten. Toen door het oude stadje gelopen. Het was heel gezellig, een autovrij straatje met veel winkeltjes, restaurantjes/bars met binnenplaatsjes en live muziek. Bijna net zo gezellig als Key West. Wel een tikkeltje toeristisch opgezet allemaal, maar daar zijn die Amerikanen heel goed in.  Een leuke winkel was Pepper Palace. Dit was een winkeltje waar heeeeeel veel soorten pittige sauzen te kopen en te proeven waren. Jack ging voor de pittigste (op een nacho) en toen moesten we met spoed de winkel uitvluchten op zoek naar een flesje water. Het zweet was hem uitgebroken...

In Pepper Palace

... dat komt ervan

Ook buiten het toeristisch centrum was dit trouwens een leuk dorpje. Smalle straatjes, vaak onverhard, met van die echte Amerikaanse houten huisjes met veranda's met schommelstoelen en allerlei prullaria erop.

Teruggelopen naar de Pizza Hut, schuin tegenover Quality Inn, waar de kinderen en ik een pizza gegeten hebben en Jack een pasta.
Toen de weg overgestoken naar ons motel waar ik aan de weblog gewerkt heb en de kinderen tv hebben gekeken. Daarna zijn we nog lekker buiten gaan zitten. Wat zal ik dit weer van hier gaan missen als ik weer thuis ben.

Dag 12: Donderdag 28/7 Panama City Beach

Vanmorgen tussen 5.30 (Jack) en 8.45 (Tico) opgestaan. Op en voor de kamer ontbeten. Jack en ik boterhammen en de kinderen een toetje. Toen vertrokken richting strand: Panama City Beach. Het was een minuut of 10 rijden. De lucht begon steeds donkerder te zien. Toen we de auto op de parkeerplaats zetten, begon het keihard te regenen. Even in de auto zitten internetten en toen zijn we naar de City pier gereden. Niet de pier op, want dit kostte $2 pp (en je werd nog nat ook), maar naar de overkant van de weg gegaan. Hier waren allemaal heel leuke winkeltjes en restaurantjes. Het zag er heel nieuw en kleurrijk uit. We zijn ergens naar binnen gegaan en daar hebben we nogmaals gegeten. Het was inmiddels dan ook 11.30 am. Een lekker stuk taart gaat er altijd wel in!

onze stapel taartpunten

Toen de regen minderde hebben we ons weer naar buiten gewaagd en zijn we het strand opgegaan. Omdat het nog niet ligbaar was, hebben we eerst gebeachvolleybald. Daarna hield het op met druppelen en konden we eindelijk onze handdoeken uitspreiden en genieten van dit prachtige strand. Het mooiste strand tot nu toe. Rul van voor tot achter en heel fijn wit zand, net poedersuiker. De zee was kouder dan in het midden en zuiden, maar toch nog wel lekker. Na een uur of 2 begon het weer te regenen en zijn we aan de overkant bij Ron Jon Surfshop binnengegaan. Hier hebben we kleding gekeken en gekke petjes gepast.

Toen terug naar het motel, waar we gezwommen hebben. Het was inmiddels helemaal zonnig geworden. We lagen weer alleen aan/in het zwembad.

Gedoucht en avondeten bij McDonald’s. Jack en ik een salade en de kinderen friet met kip-/hamburger. Na het eten kwamen we langs een sportveld waar een baseballwedstrijd aan de gang was. Hier hebben we een tijdje op de tribune gezeten. Daarna zijn we naar het strand gereden. Hier hebben we veel foto’s gemaakt.

Tico was eerst een beetje nat en op een gegeven moment zat hij helemaal in zee, met zijn korte broek aan.

Om 9 pm terug naar het motel. Nomi en Tico hebben nog gezwommen en wij hebben gecomputerd etc.

Dag 11: Woensdag 27/7 Perry – Panama City

Dit is trouwens onze auto

Vanmorgen tussen 8 en 9 opgestaan. Jack en ik zijn gaan ontbijten in de lobby. Van hieruit met Nomi ge-chat wat we voor hun mee moesten nemen. Alleen wat fruit, want de rest lustten ze niet.  Toen vertrokken naar het westen. We wilden naar Panama City Beach. De route was weer schitterend. Mooie natuurgebieden en veel water. In Apalachicola zijn we gestopt om het plaatsje te bekijken. Het was een oud klein leuk plaatsje. Bij een tankstation hebben we koffie/warme chocomel gedronken en een candy bar gegeten. Toen weer verder op deze lange trip.

Na 5 uur rijden waren we in Panama City Beach. Hele mooie stranden, waar motels met zwembad aan lagen. Bij een aantal hebben we geïnformeerd wat het kostte, maar de prijs lag ver boven ons budget. Bovendien mochten we van de law niet met 5 personen in een 4-persoonskamer. We gaan toch geen $150 betalen voor een nacht… dus maar terug gereden naar Panama City. Dan maar niet aan het strand. Hier hebben we voor 2 nachten ingecheckt bij Passport Inn. Hier kennen ze de law blijkbaar niet zo goed en mochten we wel gewoon met zijn vijven in een kamer. Alweer een motel met Indiase eigenaren, zoals zoveel motels hier. Het was weer eens een gewoon u-vormig motel, met een zwembad op de parkeerplaats. We zijn meteen het heerlijke zwembad ingedoken en hebben lekker liggen zonnen en lezen. De hele dag heeft het geregend, maar nu was het lekker zonnig en niet te warm.

Om 5.30 pm zijn we gaan douchen en daarna wilden we een pizza gaan eten. We hadden een kaart van de stad en er stond maar 1 pizzeria op. Dus daar naartoe gereden. Bleek het weer eens alleen een afhaaltent te zijn. Dus maar verder gaan zoeken, tot we opeens voor een food court stonden. Zo’n eetplein met allemaal verschillende fastfoodrestaurantjes eromheen.  Hier hebben de kinderen pizza gegeten en wij spaghetti. Daarna zijn we downtown Panama City gereden. Er was niks te doen, alle winkels waren dicht. We reden door naar de haven, waar ook geen kip te zien was. Maar wat zwom er in de haven? Juist, een dolfijn!
We moesten nog boodschappen doen, maar een supermarkt vinden was ook al niet makkelijk. We dachten er een gevonden te hebben, maar dat bleek een soort van warenhuis te zijn. En wat zit daarin? Juist, een Pizza Hut. Zul je altijd zien!
Uiteindelijk na vele mijlen rijden toch een supermarkt gevonden en boodschappen gedaan. We moeten morgenochtend en de dag daarna namelijk zelf voor ons ontbijt zorgen. Ze hadden Dutch bread, grappig.
Om 9 pm waren we terug in de Inn en hebben we chips gegeten, tv gekeken, geïnternet en buiten gezeten. Tico heeft nog gezwommen en de dames hebben gevoetbald op de lege parking. Gisteren waren we zowat de enige gasten in het motel en nu alweer.

Dag 10: Dinsdag 26/7 Tampa – Perry

Vanmorgen rond 8 uur opgestaan. Jack en ik zijn gaan ontbijten. Het wordt steeds gekker hier. Komt me toch een (zwarte fors gebouwde) vrouw binnen in de breakfast room, gekleed in … jawel… een prachtige streepjespyjama. Ze schamen zich ook nergens voor hier!!!Voor de kinderen hebben we 2 wafels gebakken en meegenomen naar de kamer. Daarna koffers ingeladen en uitgecheckt. Eerst zijn we naar Clearwater Beach gereden. Hier hebben we een boottocht op zee gemaakt met Little Toot. De bedoeling was (we hadden zelfs de garantie) dat er dolfijnen achter de boot aan zouden komen zwemmen. In eerste instantie leek het er niet op, maar ineens zagen we er een paar in het water. De boot keerde om en jawel hoor… de dolfijnen kwamen met ons mee gezwommen en sprongen vlak langs ons op uit het water. Ze speelden op de golfslag van de boot. Echt ontroerend en geweldig natuurlijk.

De kinderen hebben mooiere foto's gemaakt, maar deze gaat ook wel

Om 0.30 pm meerden we weer aan in de haven en zijn we weer in de auto gestapt. Vandaag hadden we een grote tocht richting noorden voor de boeg. De bedoeling is in 2 dagen naar Panama City te tijden. We besloten niet over de snelweg te gaan, maar over de 19. Dit was een mooie route door mooie natuurgebieden met veel riviertjes. Onderweg even een tussenstop gemaakt bij Burger King om een ijsje cq milkshake te nuttigen. Na ruim 4,5 uur rijden vonden we het welletjes en hebben we ingecheckt in Days Inn in Perry. Hier hebben we eerst gezwommen. We hebben hier een heel grote kamer met een schuifpui naar het zwembad toe.

Na het douchen zijn we gaan eten bij Hardees. Ook een fastfood restaurant, met naast hamburgers ook taco’s en zo. Jack had een taco salad, ik een hamburger met champignons, Tico een hamburger en Demi en Nomi een kipburger. Toen nog even het dorpje verkend (per auto). Het is een leuk plaatsje met in het centrum veel oude gebouwen. Daarna weer terug naar onze Inn, gecomputerd en tv gekeken.

Dag 9: Maandag 25/7 Tampa (Busch Gardens)

Niet te geloven dat we al meer dan 1 week hier zijn. Gelukkig mogen we nog 2 weken.  Vannacht lekker geslapen en vanmorgen om 7 am opgestaan, want we wilden op tijd naar Busch Gardens. Eerst maar eens een lekker ontbijtje gegeten in het hotel. Dit was weer echt goed. Met gekookte eieren, zelfbakwafels, yoghurt, etc. Om 8.30 am aangelopen naar het park. Het was naast het hotel, maar de ingang lag helemaal aan de andere kant, dus moesten we een heel blok lopen. We waren zowat als eerste bezoekers binnen en zijn meteen de Cheetah Hunt in gegaan. Een keileuke achtbaan, waar Tico gelukkig ook in mocht.

Er heeft zelfs een artikel over in de Limburger gestaan de dag voordat we op vakantie gingen. Vervolgens hebben we alle attracties afgewerkt. Er waren veel spectaculaire achtbanen en leuke waterattracties waar we ‘soaked’ werden. Jammer dat het personeel zo onvriendelijk was. Maar dat is eigenlijk overal, behalve in restaurants waar ze fooi kunnen krijgen. Bovendien spreken ze vaak geen fatsoenlijk Engels. En dan die overdreven veiligheid en regeltjes… We moesten bij de ingang onze vingerafdruk laten nemen. En als we ergens niet goed in de rij stonden (zelfs bij een drinkkraampje waar wij de enigen waren en naast elkaar stonden ipv achter elkaar, moesten we achter elkaar in de rij gaan staan…!?!?!) of met één teennagel over een witte streep, werden we meteen tot de orde geroepen. Tussen de middag een frietjes met een hotdog gegeten. Behalve een park met attracties is Busch Gardens ook een Safaripark. Hier kon je met een jeep en een treintje doorheen.



Al die flauwe Amerikaanse grappen, ik kan er niet om lachen. Al met al was het een keileuke dag voor ons allemaal. De Amerikanen hebben nou eenmaal andere humor en een andere leefwijze dan wij. Ook grappig hoe ze allemaal de chauffeur van de jeep of trein naroepen of antwoorden op commando. ‘Are you having fun?’ en dan roepen ze allemaal heel hard ‘Yeah’. Zo’n enthousiaste mensen… of zijn ze een beetje dom!?

Om 18 uur wilden we nog een keer in de Cheetah Hunt, maar er was een wachtrij van 60 minuten, dus dan maar terug naar het motel. Hier nog lekker gezwommen en toen gaan eten. Hiervoor zijn we helemaal met de auto naar de overkant van de straat gereden, naar Taco Bell. Want 1. We hadden pijn aan onze voeten van het vele lopen en 2. We moesten nog boodschappen doen. Hiervoor zijn we naar een supermarkt gereden.

Om 9 pm waren we weer terug en hebben we allemaal onze eigen bezigheden gehad. Waarschijnlijk gaan we vanavond weer eens op tijd naar bed.

Dag 8: Zondag 24/7 Myers Beach - Tampa

Vannacht hebben de kinderen goed geslapen, maar Jack en ik niet. De airco maakte een paar keer per uur zo’n hels kabaal dat het wel leek of er een trein door de kamer reed. Om 9 uur zijn we aangereden. Vandaag wilden we eerst naar Sanibel Island. Hier zouden heel veel grote schelpen liggen. Maar in werkelijkheid was het toch iets anders dan we ons voorgesteld hadden. Het was een heel mooi strand, maar grote schelpen… ho maar. Er lagen wel wat schelpen, maar niet meer dan aan de Noordzee in Nederland.

Schelpen op Sanibel Island!



Weer een desillusie armer zijn we verder noordwaarts gereden. Onderweg zijn we gestopt om ontbijt/lunch te kopen (het was inmiddels 12 uur). Voor de kinderen Kitkat en M&M’s, wij hebben toastjes met tonijnsalade gegeten. Tja, we moeten tenslotte ook de nodige vitaminen binnen krijgen.

In eerste instantie wilden we naar Sarasota en Ana Maria Island. Bij nader inzien vonden we het beter om meteen door te rijden naar Tampa en daar dan 2 nachten te verblijven. Gisteren hebben we een bonnenboekje bij McDonald’s meegenomen, waar leuke hotelaanbiedingen in staan. Ja… we worden met de dag slimmer. We hebben in kunnen checken in La Quinta Inn, naast Bush Gardens, het pretpark waar we morgen naartoe gaan. Om 3 pm lagen we in het heerlijke zwembad. Het was hier ook heel rustig en relaxed, dus heel anders als gisteren. Hier hebben we een paar uur gezwommen, gelezen en gebald, waarna we ons zijn gaan douchen. Avondeten vandaag bij de Pizzahut. De kinderen een pizza en Jack en ik een salade en een hele lekkere pasta.
Het weer in Nederland is echt heel slecht. Echt zielig voor de mensen die daar vakantie hebben, ook voor de mensen die geen vakantie hebben trouwens. Hier is het heerlijk. Elke dag zeker 35 °C of meer. We hebben wel, op 2 dagen na, elke avond regen of onweer gehad, maar dan schijnt de volgende morgen gewoon weer de zon.
Na het avondeten hebben we nog gezellig bij het zwembad gezeten. Tico heeft nog een frisse (?) duik genomen.
(ik heb in picasa de volgorde omgekeerd, de nieuwste foto's komen nu voortaan eerst)

Dag 7: Zaterdag 23/7 Naples - Fort Myers Beach

Vanmorgen tussen 8 en 9 opgestaan. Toen gaan ontbijten in het motel. Waauw, wat een uitgebreid ontbijt. Er waren: hamburgers , roerei, pasteitjes en de gebruikelijke dingen als cornflakes, toast, bagles, etc. Ook heel leuk waren de bekertjes met beslag waar je je eigen wafels van mocht bakken.

Daarna vertrokken richting Clam Pass Park, ook in Naples. Hier zou volgens onze Lonely Planet een mooi strand moeten zijn. Van de parkeerplaats naar het strand was ¾ mijl. Er reden karretjes, maar we moesten zo lang wachten dat we maar zijn gaan lopen. Een mooi pad door de mangrove en over een rivier. Het strand was inderdaad mooi. De zee heerlijk.

We zaten goed en wel in het water en toen zagen we plotseling DOLFIJNEN zwemmen. Gewoon in de zee waar wij ook in zaten! Heel bijzonder. Helaas geen foto’s of film van kunnen maken, maar wie weet komt er later deze week nog wel zo’n moment.

Om 1 pm hebben we ons boeltje weer gepakt en hebben we ons met het karretje (een soort lang golfkarretje) terug naar de auto laten rijden. Toen verder noordwaarts richting Fort Myers. In Fort Myers Beach hebben we een redelijk motel gevonden, Sun Tan motel. Veel motels waren vol. Het is weekend en dan zijn er veel Amerikanen die hier overnachten. Moest toch eigenlijk niet mogen dit… Eerst maar eens lekker gaan zwemmen. Het zwembad was ok, maar het zat vol met dikke mensen. De opmerking van dag 2 dat er geen extreem dikke blanke mensen zijn, moet ik even bijstellen. De familie Dik was gezamenlijk een weekendje weg met een man/vrouw/kind of 20. Op een gegeven moment gingen ze gelukkig naar het strand en hadden wij het bad voor ons alleen. We mochten zelfs hun zwemband en drijfmaterialen gebruiken, dus eigenlijk waren ze toch wel best aardig.
Op onze kamer hadden we geen koelkast, dus ging ik op zoek naar ijsblokjes, die je normaal in elk motel kunt tappen. Hier dus niet, dus vroeg ik de jongen van de receptie en hij zou ons wel iets komen brengen. Komt hij aan met 2 lege ijsblokbakjes!? Ik zeg dus nogmaals dat ik ijsblokjes nodig heb en dat we geen fridge hebben. “You don’t have a fridge?” zegt die snuggere snuiter. Nee, we hebben geen fridge en ik wil gewoon wat ijsblokjes. Toen bedacht hij iets anders. Hij had nog wel een kleine fridge staan, die hij wel op onze kamer zou zetten. We moesten wel even wachten want hij moest hem eerst schoonmaken. Komt hij me toch met een joekel van een koelkast de trap op zeulen. Beetje zielig voor hem, maar ik had alleen maar ijsblokjes gevraagd. Als hij had gezegd dat hij er geen had, was ik ze wel gaan kopen in de winkel… Maar goed, nu hebben we een grote koelkast en een groot vriesvak (zonder ijsblokbakjes, want die durfde ik niet meer te vragen), waar ik onze ijsblokjes van gisteren weer in kon laten opvriezen.

Toen dit allemaal geregeld was, wilden we naar Sanibel Island. Echter door de ijsblokjesvertraging en een file om van dit ‘eiland’ af te komen, werden we ingehaald door een pikzwarte lucht. We hebben het maar niet meer gewaagd naar Sanibel Island, dat doen we morgen wel. We hebben ons halverwege de brug omgedraaid en zijn toen naar het noorden van Fort Myers Beach gereden. Hier was het heel gezellig.

Rondom de pier allemaal winkeltjes, barretjes en restaurantjes. We hebben gegeten bij Mc Donald’s. De pikzwarte lucht trok ondertussen over zonder verwachte regen- of onweersbui. Toen nog een stuk gelopen en over het strand weer terug. Het is heel mooi wit poederachtig zand hier, maar de ondergrond is over ¾ van de breedte verdacht hard. Echt geen rul strand zoals wij dat gewend zijn bij ons.

Daarna weer terug naar het motel, waar Jack een strandwandeling is gaan maken en Tico het zwembad in gedoken is (ja, bij de familie Dik die inmiddels aan het barbecueën waren geslagen).

Demi, Nomi en ik zijn op de kamer blijven internetten en nintendo-en.

Dag 6: Vrijdag 22/7 Florida City - Naples

Vanmorgen de kinderen lekker uit laten slapen. Toen ontbeten en vertrokken uit Florida City, richting Naples. We wilden over de 997 rijden, maar die konden we niet vinden. Dus hebben we de weg moeten vragen richting de Tamiami Trail. Na enkele omzwervingen kwamen we toch goed uit. Zo’n stelletjes globetrotters als wij vindt altijd wel de weg.

De Timiami Trail is een weg die door het noorden van de Everglades loopt. We reden langs een rivier waar we heel veel alligators in zagen zwemmen. Indrukwekkend.  We wilden eigenlijk bij Shark Valley met een tram de Everglades in, maar vonden het eigenlijk veel leuker om nog eens met een airboat te gaan, maar dan een kleinere. Voordat we instapten mochten we nog een paar kleine alligatortjes (zonder dichtgeplakte bek) vasthouden. Deze voelen trouwens heel lekker aan.

Toen gingen we met de airboat (met wattenbolletjes in onze oren) naar een vroeger indianendorp. Hier zijn we uitgestapt en konden we een klein rondje lopen. Er zaten hier hele mooie, gigantische sprinkhanen. Helaas ook weer muggen. Hopelijk de laatste keer deze vakantie... Op de plek waar we aanlegden, lag een grote alligator in het water. Onze gids kon echt met dit dier praten. Het reageerde op zijn stem en deed zijn bek open op commando. Toen weer de boot ingestapt en teruggevaren.

Verder gereden over de lange, rechte, op een gegeven moment saai wordende weg. Jack viel bijna in slaap achter het stuur en toen heb ik het stuur overgenomen.  Om 2.30 pm arriveerden we in Naples. Hier hebben we ingecheckt in het Ramada Inn. Eigenlijk ver boven ons budget, maar ze hadden een aanbieding. Er wordt hier trouwens nooit gevraagd met hoeveel personen je bent. Je betaalt gewoon voor een kamer met 2 bedden en that’s it. We wilden eigenlijk naar het strand, maar het begon te regenen en te onweren. Toen zijn we naar de fitnesszaal in het motel gegaan, waar we wat vakantiecalorieën hebben verbrand. Toen in de auto gestapt en naar het strand gereden, alleen om te kijken, want het was nog steeds een beetje regenachtig. Vervolgens naar de pier. Stelde niet veel voor, er waren alleen wat vissers. Helaas ook geen dolfijnen in zee te zien. Toen verder met onze sightseeing Naples langs joekels van villa’s met complete parken voor de deur.
Om 5 pm waren we weer in het motel waar Nomi en Tico gezwommen en gefitnesst hebben. Toen gedoucht en gaan eten bij Taco Bell. Voor de afwisseling doen we 1 dag friet, 1 dag pizza en 1 dag Mexicaans, 1 dag friet, etc. etc. Na het eten (waarom is er in Nederland geen Taco Bell, dat vragen we ons nog steeds af) hebben we door het centrum gereden. 5th Avenue South was heel gezellig. Veel pubs, restaurants, terrasjes en winkels. Het viel wel op dat er alleen blanke mensen rondliepen.Veel kale kak volgens mij, veel golfbanen en zo. ’s Avonds in het hotel nog spelletjes gedaan en op tijd gaan slapen.

Dag 5: Donderdag 21/7 Everglades

Oh, what a night! Ietsiepietsie slecht geslapen. Nomi kon niet slapen van de jeuk. Jack kon niet slapen van de airco. De rest was in diepe rust. Maar om 1.30 am ging de telefoon van de hotelkamer. Dus waren Demi en ik ook wakker. Jack was weg. Volgens Nomi was hij gaan wandelen omdat hij niet kon slapen. Wij waren keibang, omdat de kamerdeur niet op de ketting zat. De verhalen die we verzonnen wat er met Jack gebeurd kon zijn (hij was al 1½ uur weg) en wat er vervolgens met ons zou gebeuren, maakten ons nog banger. Hij had geen telefoon meegenomen, dus konden we hem ook niet bereiken. Inmiddels was Tico door ons gegiebel ook wakker geworden op zijn matje. Na een tijdje ben ik zo dapper geweest om de ketting op de deur te gaan doen en even uit het raam te kijken. En wat zag ik daar? Jack die buiten op een stoeltje zat… hij had dus helemaal niet gewandeld. Hahahaha. Uiteindelijk hebben we de airco uitgezet en zijn we allemaal toch nog rustig in slaap gevallen. En wie had er nou gebeld? Waarschijnlijk een groepje jongeren die ook in dit motel zaten.
’s Morgens om 7.30 u opgestaan en een free continental breakfast gehaald in de lobby. Om 9 u waren we allemaal klaar en zijn we weer naar de Everglades gereden. De planning voor vandaag was Flamingo point. Bij de eerste stop, bij een heel mooi  meer, kwam er weer een muggeninvasie op ons af, dus zijn de kinderen de auto niet uit geweest. Ik heel even en Jack nog even langer. We hebben gefilmd hoe hij de muggen van zich afsloeg, best grappig. Daarna heeft Jack zijn muggenoutfit (lange broek en vest capuchon met lange mouwen) aangetrokken. Zo zijn we naar Flamingo gereden. Dit stelde nou dus echt niks voor. Er was wel een meer waar je kon kanoën, maar nou nee, bedankt. Dus maar weer terug naar het begin van het park. Onderweg hebben we nog een paar stops gemaakt, waar Jack is uitgestapt en bedekt met een hele laag muggen weer in de auto stapte. Dan klonk er weer een tijdje applaus, niet omdat we zo blij waren, maar omdat we de muggen doodsloegen met onze handen. We waren ook bijna de enige bezoekers hier. Ik geloof dat we 5 andere auto’s hebben zien rijden.
Net voor de ingang van de Everglades (in een redelijk muggenvrij gebied) is een Alligator-farm. Hier zijn we naartoe gegaan. Dit was wel leuk, vooral ook voor de kinderen. Eerst hebben we het voederen van de alligators bekeken. Toen hebben we een tochtje met een airboat gemaakt. Echt grappig zoals dat ding over het gras kan varen. Hij maakte ook een paar 360 graden turns, waarbij de voorste rij zeiknat werd. En raad eens wie daar zaten? Juist, wij! Daarna was er een slangenshow en een alligatorshow. De kinderen mochten ook een slang om hun nek en een klein alligatortje (met een dicht getaped bekje) vasthouden.
Om 3 pm zijn we gegaan. Eerst maar weer eens naar de supermarkt. Er zat een McDonald’s in, waar we een snack en een milkshake hebben genomen. Bij het motel zijn we gaan zwemmen. Heerlijk, het bad weer helemaal voor ons alleen.

Daarna tv gekeken, gecomputerd, gelezen, gedoucht en pizza gaan eten. Vervolgens nog even geshopt bij een outlet center. Hier een zonnebril voor Demi gekocht en 2 Nike shirtjes voor Tico.

Nog moe van de vorige nacht zijn we op tijd naar bed gegaan.

Dag 4: woensdag 20/7 Key West - Everglades

Vanmorgen is Jack om 6.30 opgestaan en een wandeling gaan maken. De rest is tot 8 u blijven liggen. Toen een continental breakfast gaan halen. Op onze kamer het eerste ontbijt gegeten.

Het tweede ontbijt hebben Jck, ik en Tico verorberd in het ‘restaurant’ (het was gratis, dus vandaar). Tico is daarna nog even gaan zwemmen. Met een goed gevulde buik de koffers in de auto gezet en weggereden uit het  gezellige stadje. Onderweg hebben we een tussenstop gemaakt bij Anna’s Beach. Dat zou een mooi strand moeten zijn. De kinderen zijn in de auto blijven zitten en Jack en ik hebben een stukje gelopen. Niet echt de moeite waard, dus maar verder gereden naar Florida City, waar we na een dwaaltocht uiteindelijk hebben ingecheckt in het Super 8 motel. Aangezien we op ons gemak de Everglades wilden gaan bekijken, hebben we voor 2 nachten geboekt. Omstreeks 3 pm zijn we de Everglades alvast gaan verkennen. Nou, dat is gelukt zeg! Eerst hebben we in het visitor center een film bekeken. Daar was onze eerste ontmoeting met een joekel van een kakkerlak. Gelukkig was hij dood, anders zou het hele visitor center opgeschrikt zijn door een bepaald geluid. Daarna naar het eerste punt gereden waar je krokodillen kon spotten. Omdat we hemdje en korte broeken aan hadden, werd ons afgeraden om nog verder door te rijden vanwege de muggen. Hiervoor moest je echt een lange broek en lange mouwen dragen. Toen we uit de auto stapten om te gaan lopen, vlogen hier al meteen honderden muggen naar binnen. Dat betekende dat er buiten nog meer zaten, dus toch maar de lange broeken, dichte schoenen en vesten uit de auto gepakt. Toevallig hadden we deze koffer in de auto liggen. Op het moment dat we ons om wilden gaan kleden, begon het me toch te stortregenen. Gelukkig konden we schuilen bij het winkeltje en de toiletten. Er kwam een vreselijk onweer voorbij met knetterslagen die ik nog nooit gehoord heb. En toch waren we niet bang, omdat dit soort weer hier zo normaal is. Een stel uit Someren was er ook en die waren zo slim geweest om de auto aan te zetten met de airco aan, om zo de muggen eruit te jagen. Zelf stonden ze bij het winkeltje. Echter, de auto was vanzelf op slot gegaan en dus konden ze er niet meer in. Er is toen een reddende Ranger gekomen die de auto open heeft gemaakt met een ijzeren draad.

Toen de regen minderde, zijn we de Gumbo Limbo route gaan lopen. Echt vreselijk…. Een muggeninvasie, niet normaal. Ze zaten echt overal, we ademden ze in, ze zaten in onze neus en op onze kleding. Ze staken gewoon door de kleding heen. Ook onze speciale 50% deet lotion mocht helaas niet baten. De kinderen waren panisch. We hebben dus niet kunnen genieten van de mooie natuur en krokodillen zaten hier ook al niet. Maar er was nóg een route, de Anhinga. Die hebben we ook nog gelopen. Inmiddels druppelde het nog maar een beetje. Hier was het mugtechnisch een heel stuk prettiger en ook krokodiltechnisch. Want hier hebben we er toch een stuk of 5 gezien! Indrukwekkend, zo dichtbij en in het wild.
Om 5 pm zijn we teruggegaan naar het motel waar we de schade hebben opgenomen. Demi en ik waren het meest bedist. Tico en Jack het minst. We zijn met zijn allen gaan zwemmen met het zwembad zowat voor ons alleen.
Daarna hebben we ons opgefrist en zijn we gaan eten bij Applebees, om 9.30 pm  waren we weer bij het motel.

Dag 3: dinsdag 19/7 Miami Beach - Key West

Alweer een leuke vakantiedag bijna ten einde...
Vanmorgen zijn we om 7 am opgestaan en hebben we de koffers ingepakt. Om 8 uur zijn we vertrokken richting Key West. Op de eerste Key (Largo) hebben we in een supermarkt stokbrood, tonijnsalade, crackers, toetjes en fruit gekocht en op de parkeerplaats ontbeten.

De hele route langs de Key's was niet wat we ons ervan voorgesteld hadden. Wel leuk was Robbie’s Marina in Islamaralda, waar de kinderen tarpons (geen idee wat de Nederlandse vertaling is, maar het waren in ieder geval joekels van vissen) hebben gevoerd.

Daarna door naar Key West, waar we een heel mooi motel hadden, met fatsoenlijke gasten. Geen getatoeëerde aso’s in het zwembad of halve gare zwarte schreeuwende mannen voor de deur...  De kamer was groter en frisser, met natuurlijk weer een koelkast en een magnetron. Om te beginnen maar eens lekker gaan zwemmen in het lauwe zwembad. Afkoelen is hier bijna niet mogelijk buiten. Na een koude douche, in de schaduw en als het waait, is het nog steeds warm. Ondertussen in onze magnetron de popcorn gepoft die hier op de kamer lag. Grappig dat de magnetrons hier een knop voor popcorn hebben.
Na een paar uur relaxen zijn we ons gaan douchen en naar het zuidelijkste punt van de VS gelopen. We moesten in de rij staan om een foto op dit punt te maken. Daarna de hele Duval street afgelopen. Onderweg een ijsje gegeten. Wel ietsiepietsie duur ($ 22), maar wat een gezellige boel was het hier. Zo veel leuke winkeltjes en cafeetjes met live muziek. Volgens mij is dit de gezelligste plek van Amerika. Toen bij Wendy’s gegeten. De bediening had duidelijk geen cursus klantvriendelijkheid gevolgd.
Op Mallory Square was het ondertussen behoorlijk druk geworden. Er waren diverse optredens van straatartiesten. Het leukste was een man die zich verstopt had achter palmbladeren en mensen aan het schrikken maakte.
Er stonden ook rijen dik met mensen die naar de zonsondergang aan het kijken waren, echt niet te geloven, wat een gek volk!
Om 9.15 pm waren we weer terug in het motel (met pijnlijke voeten van het vele lopen), waar Nomi en Tico natuurlijk weer meteen zijn gaan zwemmen. Spannend… in het donker.

Dag 2: maandag 18/7 Miami Beach

Vannacht hebben we allemaal goed geslapen. Om 6 am waren we wakker. Dus zijn we maar opgestaan en hebben we even in de lobby zitten computeren en zo. Toen ontbijt gaan kopen bij Walgreens hier tegenover. De kinderen een reuzen-chocolade-muffin en wij een sandwich met eiersalade. Daarbij koffie en warme chocomel (ja, ook lekker bij 41 °C die het vandaag was). Op de strandboulevard hebben we ontbeten. Daarna hebben we onze spullen gepakt en zijn we op het strand gaan liggen. Heerlijk, lekker warme zee en leuke golven. De zee koelde je wel niet echt af. Als je eruit kwam was het bovendien meteen weer warm.
Om 11 uur zijn we ons gaan afdouchen. Tico en Nomi hebben eerst nog even gezwommen in het zwembad. Daarna zijn we naar het Art Deco district gelopen. We wisten niet dat dit op loopafstand van ons hotel lag. Er waren wel enkele mooie gebouwen, maar in zijn geheel viel het toch wel tegen. Bij Burger King een ijsje cq milkshake verorberd.
Toen zijn we in de auto gestapt (goddank deed de lift van de parkeergarage het weer) en naar Miami stad gereden. Eerst Little Havana bezocht. Best leuk. Er was een domino-club waar allemaal Cubanen zaten te domino-en en te schaken. Verder hebben we een sigaren ‘fabriek’ bezocht. Verder waren er nog wat winkeltjes en galeries. Ook dit zal Steffan wel weer bekend voorkomen.
Terug via downtown Miami en nog even een sightseeing South Beach gedaan.
Om 4 pm waren we weer in het hotel waar we buiten hebben gezeten onder de luifel. Er was namelijk weer een flinke onweersbui. Die Amerikanen schamen zich ook nergens voor. Lopen gewoon met een plastic zak op hun hoofd of met een mini-rokje en daar onder de regenlaarzen. Wat verder opvalt is dat er hier geen extreem dikke (blanke) mensen zijn.
’s Avonds gaan eten bij een Mexicaans restaurant. Dit lag in een on-Amerikaans gezellig straatje met allemaal terrasjes. Het deed me een beetje aan Griekenland denken. Aangezien de prijs ook on-Amerikaans was, gaan we volgende keer dus maar weer aan de fastfood. Het eten was trouwens wel heel lekker.
Toen hebben we me toch een leuke winkelstraat ontdekt. Heel groot, autovrij en ook al heel on-Amerikaans met allemaal terrasjes en voornamelijk Italiaanse restaurantjes. Er was een winkel waar ze alleen maar witte kleding verkochten.
Na het shoppen weer terug gelopen naar het hotel, waar we nog lekker buiten hebben gezeten. Daarna weer op tijd naar bed.