Dag 18: Woensdag 3 augustus Kelly Park

Vanmorgen redelijk op tijd opgestaan en ontbeten als gisteren. Toen met onze zwemspullen noordwaarts gereden richting Apopka. Het was ongeveer een uur rijden naar Kelly Park, waar we om 10.30 am aankwamen. Dit is een recreatiegebied waar een riviertje doorheen stroomt, dat gevoed wordt door bronnen uit de buurt. Mensen komen hier naartoe voor ‘tubing’. Met een band kun je je door de stroming een mijl mee laten voeren. Net voor het park kon je banden huren. Voor de familie Janssen uiteraard 5 stuks. Aangezien deze niet in de auto pasten, werden ze door de eigenaar van de verhuur met een touw achter in onze kattenbak gebonden. 

Je zag ook mensen die een band vasthielden buiten het raam, echt grappig. In het park hebben we de auto weggezet en zijn we naar het water gelopen. Hier hebben we onze spullen uitgestald en zijn de kinderen en ik stroomopwaarts gewandeld met onze tubes. Hier zijn we te water gegaan, wat mij natuurlijk uiterst soepel af ging. Het water was koud, maar toch goed te hebben. Bovendien was het water heel helder en prachtig turquoisekleurig. Vervolgens dobberden we een half uur lang in een slakkentempo stroomafwaarts door de mooie natuur. Er werd gewaarschuwd voor alligators, maar gelukkig zijn we die niet tegengekomen. Meer dan enkele libellen en joekels van sprinkhanen was er aan dierenleven niet te bespeuren (op de eekhoorntjes in het picknickgebied na).

Langs de route zaten overal lifeguards die de boel in de gaten hielden. Je moet in dit land echt je best doen om te verdrinken, zo veilig als het hier overal is. De lifeguards hadden het drukker met pleisters plakken bij mensen die waren uitgegleden op de rotsen, dan met drenkelingen. Het water kwam nergens hoger dan de knieën. Je kon op diverse plaatsen uit het water, maar wij zijn tot het eindpunt gedreven. Hier moesten we eruit (ook dat ging natuurlijk soepel) en liepen we over een houten vlonder weer terug naar de koelbox. Na een klein hapje (appelflappen en muffins en toetjes) en wat water ging Jack met Tico in de band en de dames los mee (je hoefde niet per sé in een band) en heb ik op de spullen gepast. Daarna zijn we nog een paar keer gegaan. Om 2.30 pm vonden we het welletjes en zijn we teruggereden naar Davenport. Bij ‘onze’ McDonald’s stopte onze auto en hebben we maar een ijsje cq. milkshake gekocht. Daarna zijn we met Nomi een of andere inloopkliniek binnengelopen om even naar haar oren te laten kijken. Ze klaagt niet, maar dat wil bij haar niks zeggen. Eerst werd ze helemaal lichamelijk onderzocht, bloeddruk, zuurstofgehalte, gewicht, longen, hart, temperaruur. Uiteindelijk werd een ook naar haar oren gekeken. Haar linkeroor was inderdaad ontstoken. Ze heeft antibiotica tabletten en  antibiotica oordruppels gekregen en mag 7 dagen niet met haar hoofd onder water. Gelukkig hebben we geen waterdingen meer op het programma staan. Terug bij ons huisje zijn we meteen gaan zwemmen. Nomi ook, dat kan net zo goed met het hoofd boven water. Om 6.30 pm waren we weer allemaal fris gedoucht en begonnen onze magen te knorren. We zijn naar Kissimmee gereden en hebben daar bij Taco Bell gegeten. Om een of andere reden gaat het bij Taco Bell altijd mis met onze bestelling. Voor Tico hadden we taco’s met alleen vlees besteld. Dit werd 2x herhaald door het meisje achter de balie. En wat krijgen we? Taco’s met sla en kaas erop. Dus maar weer terug ermee. We mochten deze 4 taco’s houden en kregen er nog 4 bij met alleen vlees.

Helemaal klem gegeten wilden we Kissimmee gaan verkennen, maar waar was Kissimmee eigenlijk? Waarschijnlijk bestaat het alleen maar uit straten met een aaneenschakeling van motels, souvenirshops en fastfoodrestaurants. Toen nog even tanken en terug naar ons huisje, waar Jack heeft gelezen, de kinderen gespeld en ik het ‘verslag van de dag’ heb gemaakt. Inmiddels is het kwart voor tien en daarna ga ik ook nog lekker buiten zitten. Morgen moeten we helaas weer weg uit de villa. Echt jammer, we hadden hier wel tot het einde van de vakantie willen blijven. Hier weggaan voelt een beetje of de vakantie al voorbij is. Gelukkig hebben we nog 4 hele dagen...